DSpace Community: Research and Development Institute

การอัพไซเคิลแผ่นฟิล์มพลาสติกในโรงงานที่ใช้แล้ว เป็นเซ็นเซอร์ความชื้นอัจฉริยะที่สวมใส่ได้

2565-01-01T00:00:00Z

Title: การอัพไซเคิลแผ่นฟิล์มพลาสติกในโรงงานที่ใช้แล้ว เป็นเซ็นเซอร์ความชื้นอัจฉริยะที่สวมใส่ได้ Authors: กาญจนา ลือพงษ์; เลิศลักษณ์ แก้ววิมล Abstract: การอัพไซเคิลแผ่นฟิล์มพลาสติกที่ใช้แล้วจากโรงงานให้กลายเป็นเซ็นเซอร์วัดความชื้น อัจฉริยะที่สวมใส่ได้มีจุดประสงค์หลักเพื่อเพิ่มมูลค่าให้กับขยะแผ่นพลาสติกจากอุตสาหกรรมและลด ต้นทุนการกำจัดขยะพลาสติก โดยพัฒนาเป็นแผ่นอิเล็กโทรดดัดแปรที่มีความสามารถในการตรวจจับ ความชื้น โดยเริ่มจากการตรวจสอบลักษณะทางกายภาพและเคมีของแผ่นพลาสติก จากนั้นนำแผ่น พลาสติกไปเคลือบด้วยกราฟีนออกไซด์ที่ความเข้มข้น 0.5, 1.0, 1.5 และ 2.0%w/v และศึกษาสมบัติ ของอิเล็กโทรดดัดแปรทั้งในด้านการตอบสนองทางไฟฟ้าโดยวิธีไซคลิกโวลแทมเมทรีสัณฐานวิทยา พื้นที่ผิวจำเพาะในการเกิดปฏิกิริยาของอิเล็กโทรดดัดแปร และสุดท้ายนำไปหาความสัมพันธ์ของความ จุไฟฟ้าด้วยเครื่องวัดแอลซีอาร์สำหรับการตรวจจับความชื้นสัมพัทธ์ ผลการศึกษาพบว่าแผ่นฟิล์มพลาสติกจากโรงงานเป็นพลาสติกประเภทพอลิไดเมทิลไซ ลอกเซนมีความหนา 0.105 มิลลิเมตร มีความยืดหยุ่น สามารถปรับแต่งพื้นผิวได้สามารถสกรีน เลเซอร์และเคลือบกราฟีนออกไซด์ที่ความเข้มข้น 1.0%w/v เพื่อเพิ่มคุณสมบัติด้านการนำไฟฟ้า สำหรับการพัฒนาเป็นแผ่นกราฟีนอิเล็กโทรดเซนเซอร์แบบวงกลมในการวัดความชื้นจากบรรยากาศ ได้โดยใช้ความสัมพันธ์ระหว่างค่าความจุไฟฟ้าและความชื้นสัมพัทธ์ตามสมการพหุนามกำลังสองคือ y =-0.0009x2 + 0.545x +18.005 โดยมีค่า R2 = 0.9707 อนุภาคกราฟีนออกไซด์ที่เคลือบบนแผ่น พลาสติกจะมีรูปทรงเป็นหกเหลี่ยมซ้อนชิดติดกัน และมีพื้นที่ผิวจำพาะ 74.6269 ตารางเมตรต่อกรัม Description: โครงการวิจัยทุนสนับสนุนงานวิจัยของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ งบประมาณเงินรายได้ ปี พ.ศ. 2565 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ

การประยุกต์ใช้เพปไทด์สังเคราะห์เพื่อยับยั้งการสังเคราะห์เม็ดสีเมลานิน

2565-01-01T00:00:00Z

Title: การประยุกต์ใช้เพปไทด์สังเคราะห์เพื่อยับยั้งการสังเคราะห์เม็ดสีเมลานิน Authors: ฤทัยรัตน์ สุทธิสุวรรณ Abstract: เพปไทด์สังเคราะห์มีฤทธิ์ทางชีวภาพ ได้แก่ ฤทธิ์ในการต้านจุลินทรีย์ ฤทธิ์ในการยับยั้ง การเจริญของเซลล์มะเร็ง ฤทธิ์ในการยับยั้งการอักเสบ และฤทธิ์ในการต้านอนุมูลอิสระ การวิจัยในครั้งนี้มี วัตถุประสงค์เพื่อหาความสามารถในการยับยั้งการสังเคราะห์เม็ดสีเมลานินของเพปไทด์สังเคราะห์ที่ได้ จากการย่อยเซลล์ไซยาโนแบคทีเรียม Synechococcus sp. VDW โดยศึกษาการยับยั้งเอนไซม์ไทโรซีเนส ศึกษาความเป็นพิษของเพปไทด์สังเคราะห์ต่อเซลล์มะเร็งผิวหนังของหนู (B16F10) ศึกษาการยับยั้งการ แสดงออกของยีน TYR, TRP-1,TRP-2 และ MITF ภายในเซลล์B16F10 และศึกษาฤทธิ์ในการยับยั้งเม็ด สีเมลานินในปลาม้าลาย ผลการศึกษาพบว่าเพปไทด์สังเคราะห์ที่มีลำดับกรดอะมิโน AILQSYSAGKTK มี ความสามารถในการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ไทโรซีเนสเมื่อใช้ L-dopa เป็นสารตั้งต้น นอกจากนี้ เพปไทด์สังเคราะห์เส้นนี้ยังไม่เป็นพิษต่อเซลล์เมื่อทำการทดสอบด้วยวิธี MTT ในเซลล์มะเร็งผิวหนังของ หนู(B16F10) และมีความสามารถในการยับยั้งการแสดงออกของยีน TYR, TRP-1, TRP-2 และ MITF ได้ ถึงแม้ว่าจะไม่มีผลในการยับยั้งการสังเคราะห์เม็ดสีเมลานินในปลาม้าลายได้ก็ตาม ดังนั้นผลจากงานวิจัย ในครั้งนี้จึงเป็นข้อมูลพื้นฐานที่สำคัญให้กับงานวิจัยอื่นๆ ที่จะทำในอนาคตได้เป็นอย่างดี; Synthetic peptide has a biological activity such as antimicrobial, anticancer, anti-inflamatory and antioxidant activities. The purpose of this research is to determine ability on anti-melanogenesis of synthetic peptide derived from cyanobacterium Synechococcus sp. VDW by study on inhibition of tyrosinase, cytotoxicity of B16F10 melanocytes, TYR, TRP-1, TRP-2 and MITF gene inhibition into B16F10 melanocytes and anti-melanogenic in zebrafish. These results suggest that synthetic peptide, of which AILQSYSAGKTK had ability to anti-tyrosinase using L-dopa as a substrate. Furthermore, Synthetic peptide was not toxic to B16F10 melanocytes using MTT assay. Synthetic peptide (AILQSYSAGKTK) had the capacity to inhibited the expression of TYR, TRP-1, TRP-2 and MITF gene. Although, Synthetic peptide was not inhibites melanogenesis in zebrafish. Present finding was important data for future research. Description: โครงการวจิยัทุนสนับสนุนงานวจิยัของมหาวทิยาลยัเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ งบประมาณเงินรายได้ ปี พ.ศ. 2565 มหาวทิยาลยัเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ

ศึกษาฤทธิ์ต้านแบคทีเรียในช่องปากของสารสกัดต้นขลู่เพื่อพัฒนาตำรับยาสีฟันสมุนไพร

2564-01-01T00:00:00Z

Title: ศึกษาฤทธิ์ต้านแบคทีเรียในช่องปากของสารสกัดต้นขลู่เพื่อพัฒนาตำรับยาสีฟันสมุนไพร Authors: ดวงสุรีย์ แสนสีระ Abstract: งานวิจัยนี้ ศึกษาฤทธิ์ต้านแบคทีเรียในช่องปากของสารสกัดต้นขลู่เพื่อพัฒนาตำรับยาสีฟันสมุนไพร โดยศึกษาการสกัดส่วนเหนือพื้นดินของสมุนไพรต้นขลู่ด้วยเอทานอล ศึกษาฤทธิ์ต้านแบคทีเรีย Streptococcus mutans ด้วยวิธีดิสก์ดิฟฟิวชัน (Disk diffusion method) ค่าความเข้มข้นต่ำสุดที่สามารถยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย (MIC)Streptococcus mutans โดยวิธี Broth microdillution ของสารสกัดตัวอย่าง ศึกษาการประเมินคุณภาพทางเคมีและทางกายภาพของผลิตภัณฑ์ยาสีฟันสมุนไพร และศึกษาความพึงพอใจต่อผลิตภัณฑ์ของอาสาสมัครด้วยแบบสอบถาม พบว่า ผลการศึกษาการสกัดสารสกัดหยาบส่วนเหนือพื้นดินของสมุนไพรต้นขลู่ คิดเป็นเปอร์เซ็นต์ผลผลิต (% Yield) ได้เท่ากับ 1.82 % (w/w) ผลการทดสอบฤทธิ์ยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย S. mutans ของสารสกัดตัวอย่าง เมื่อเปรียบเทียบกับยามาตรฐาน Erythromycin ด้วยวิธี Disc Diffusion พบว่าที่ระดับความเข้มข้นของสารละลายตัวอย่างที่ 1,000 mg/mL สามารถยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย S. mutans ได้ โดยวัดขอบเขตการยับยั้งได้เท่ากับ 7.10 ± 0.20 mm เมื่อเทียบกับยามาตรฐาน Erythromycin พบว่ายามาตรฐาน Erythromycin ที่ระดับความเข้มข้นเท่ากับ 0.15 mg/mL สามารถยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย S. mutans ได้ โดยวัดขอบเขตการยับยั้งได้เท่ากับ 23.90 ± 0.36 mm ผลการทดสอบการหาค่าความเข้มข้นต่ำสุดที่สามารถยับยั้ง (MIC) เชื้อแบคทีเรีย S. mutans ของสารสกัดขลู่เปรียบเทียบกับยามาตรฐาน Erythromycin โดยวิธี Broth microdillution พบว่าสารสกัดขลู่ไม่สามารถหาค่าความเข้มข้นต่ำสุดที่สามารถยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย S. mutans ได้ ส่วนยามาตรฐาน Erythromycin สามารถหาค่าความเข้มข้นต่ำสุดที่สามารถยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย S. mutans ได้เท่ากับ 10.94 µg/mL ผลการประเมินคุณภาพทางเคมีและทางกายภาพ เมื่อทดสอบที่สภาวะเร่ง พบว่า ความเป็นเนื้อเดียวกัน,กลิ่นของยาสีฟันสมุนไพรทั้ง 2 กลุ่ม ไม่พบการเปลี่ยนแปลง ส่วนสีของยาสีฟันสมุนไพรทั้ง 2 กลุ่มพบว่ามีการเปลี่ยนแปลงโดยสีจางลงจากเดิมเล็กน้อย การทดสอบค่า pH (ความเป็นกรด - เบส) ของผลิตภัณฑ์ ทั้ง 2 กลุ่ม มีการเปลี่ยนแปลง โดยมีค่า pH ลดลงเพียงเล็กน้อย ซึ่งอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานผลการประเมินความพึงพอใจต่อผลิตภัณฑ์ของอาสาสมัครผู้ใช้ยาสีฟันสมุนไพร พบว่า ผู้ใช้มีความพึงพอใจในด้านลักษณะทางกายภาพของผลิตภัณฑ์ และในด้านคุณสมบัติของผลิตภัณฑ์หลังทดลองใช้พบว่า ผู้ใช้มีความพึงพอใจยาสีฟันสมุนไพรขลู่มากกว่ายาสีฟันสมุนไพรพื้น; This research, Study on antibcterial activity in bacterial cavity of the extraction from Pluchea indica (Linn.) for development of herbal toothpaste formulation. The extraction of aerial parts of P. indica with ethanol were studied. The antibcterial activity of Streptococcus mutans by disk diffusion method, the minimum inhibitory concentration (MIC) of the extracts that can inhibit for S. mutans was studied by broth microdillution method. The chemical and physical quality assessment of herbal toothpaste products and survey of satisfaction with the products from volunteers by the questionnaire were studied. The results showed, the percentage yields of the extracts from aerial parts of P. indica were calculated based on a fresh weight. The extracts of this plants gave the percentage yields with 1.82 % (w/w). The antibcterial activity of S. mutans of the extracts when compared to the standard drug Erythromycin by disc diffusion method found that the concentration of sample extracts at 1,000 mg/mL could inhibit S. mutans. The inhibition zone for inbit bacteria of sample extracts was measured at 7.10 ± 0.20 mm. When compared to the standard drug Erythromycin found that the concentration of standard drug Erythromycin at 0.15 mg/mL could inhibit S. mutans. The inhibition zone of standard drug Erythromycin was measured at 23.90 ± 0.36 mm. The minimum inhibitory concentration (MIC) of the extracts compared to the standard drug Erythromycin that can inhibit for S. mutans was studied by broth microdillution method showed that the extracts could not find value of the minimum inhibitory concentration (MIC) for inhibit S. mutans. While the standard drug Erythromycin was able to find value of the minimum inhibitory concentration (MIC) for inhibit S. mutans at concentration equal to 10.94 g/mL. The chemical and physical quality assessment of herbal toothpaste products when test at stress condition showed that the homogeneity, the smell of both groups from herbal toothpaste did not changes. While the color of both groups of herbal toothpaste was found to have been slightly altered by a slightly lighter color. The pH (acidity - base) test of both groups of products has changed, with a slight decrease in pH, which is still in standard. The product satisfaction assessment of volunteers when test herbal toothpaste showed that volunteers were satisfied with the physical characteristics of the products and in terms of product properties. Moreover, the volunteers satisfied with herbal toothpaste from the extracts of P. indica more than the base herbal toothpaste. Description: โครงการวิจัยทุนสนับสนุนงานวิจัยของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ งบประมาณเงินรายได้ปี พ.ศ. 2564 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ

การศึกษาประสิทธิภาพการทำความสะอาดสารก่อภูมิแพ้จากกุ้งที่เกาะติดบนพื้นผิวพลาสติก

2565-01-01T00:00:00Z

Title: การศึกษาประสิทธิภาพการทำความสะอาดสารก่อภูมิแพ้จากกุ้งที่เกาะติดบนพื้นผิวพลาสติก Authors: นฤมล จอมมาก; ปัทมา ระตะนะอาพร; สวรักษ์ จันทรเทพธิมากุล Abstract: การล้างเป็นวิธีการหนึ่งของการทำความสะอาดเพื่อลดการปนเปื้อนสารก่อภูมิแพ้ ซึ่งผู้ผลิต จำเป็นต้องหาวิธีการที่เหมาะสมเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการปนเปื้อนข้ามไปยังผลิตภัณฑ์อื่น โดยทั่วไป การล้างทำความสะอาดอุปกรณ์แปรรูปอาหารมักดำเนินการควบคู่หรือตามด้วยกระบวนการฆ่าเชื้อ งานวิจัยจึงนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพการทำความสะอาดในการล้างทำความสะอาด พื้นผิวพลาสติกที่ได้จำลองการปนเปื้อนด้วยเนื้อกุ้งขาว ผลการวิเคราะห์ตรวจพบการตกค้างของโทรโป ไมโอซิน (TM) ซึ่งเป็นสารก่อภูมิแพ้หลักและยังคิดเป็นสัดส่วนที่พบมากสุดเมื่อเทียบกับสารก่อภูมิแพ้ ชนิดอื่นในกุ้งขาว มีน้ำหนักโมเลกุลประมาณ 37 กิโลดาลตัน เมื่อนำพื้นผิวสัมผัสไปทดสอบการล้าง ด้วยสารละลายโซเดียมไฮโปคลอไรท์ที่มีปริมาณคลอรีน ความเร็วในการปั่นล้าง และระยะเวลาในการ ล้างแตกต่างกัน ณ อุณหภูมิห้อง (แปรระดับปริมาณคลอรีน เท่ากับ 10 และ 50 มิลลิกรัม/ลิตร ความเร็วในการปั่นล้าง เท่ากับ 100 และ 200 รอบ/นาที และระยะเวลาล้าง เท่ากับ 1 และ 5 นาที) พบว่า การล้างด้วยสารละลายโซเดียมไฮโปคลอไรท์ที่มีคลอรีน 10 มิลลิกรัม/ลิตร ปั่นล้างด้วย ความเร็ว 100 หรือ 200 รอบ/นาที มีประสิทธิภาพในการลดการปนเปื้อนของโปรตีนโทรโปไมโอซินที่ ตกค้างบนพื้นผิวพลาสติกน้อยกว่าการใช้สารละลายโซเดียมไฮโปคลอไรท์ที่มีคลอรีน 50 มิลลิกรัม/ ลิตร แม้ว่าจะมีการเพิ่มระยะเวลาล้างจาก 1 เป็น 5 นาที (p<0.05) ผลการศึกษาความเข้มของแถบ โปรตีนโทรโปไมโอซิน สารก่อภูมิแพ้ชนิดอื่น และโปรตีนที่เป็นองค์ประกอบหลักในกุ้งขาว ได้แก่ ไม โอซินเฮฟวี่เชน (MHC) และแอกติน (AC) ยังแสดงให้เห็นแนวโน้มของแถบโปรตีนจางลงซึ่งเป็นผลจาก ปริมาณคลอรีนในสารทำความสะอาด จากการศึกษานี้ พบว่า การล้างทำความสะอาดโดยการใช้ สารละลายโซเดียมไฮโปคลอไรท์ที่มีความเข้มข้นคลอรีน 50 มิลลิกรัม/ลิตร ความเร็วรอบในการปั่น ล้าง 200 รอบ/นาที เป็นเวลา 5 นาที เป็นสภาวะการล้างที่ทำให้มีปริมาณโทรโปไมโอซินตกค้างน้อย ที่สุดเท่ากับ 9.52±.07 ไมโครกรัมต่อพื้นที่ 100 ตารางเซนติเมตร (p<0.05) และสอดคล้องกับปริมาณ โปรตีนจากกุ้งที่กระตุ้นให้เกิดอาการแพ้มีปริมาณอ้างอิงอยู่ที่ 10 มิลลิกรัม นอกจากนี้ประสิทธิภาพใน การล้างทำความสะอาดด้วยสภาวะที่คัดเลือกดังกล่าวเมื่อทิ้งระยะเวลาสัมผัสหลังการปนเปื้อนเป็น เวลา 0 30 และ 120 นาที จึงนำไปล้างหรือล้างร่วมกับการลวกน้ำร้อน ผลการตรวจวิเคราะห์ปริมาณ สารก่อภูมิแพ้หลักและโปรตีนทั้งหมดจากกุ้งที่เกาะติดบนพื้นผิวพลาสติกทั้งก่อนล้าง หลังล้างด้วยสาร ทำความสะอาด และหลังล้างด้วยสารทำความสะอาดร่วมกับการลวกน้ำร้อน พบว่า กระบวนการล้าง ทำความสะอาดมีส่วนช่วยในการลดปริมาณโทรโปไมโอซิน อย่างไรก็ตามหากทิ้งระยะเวลาหลังการ ปนเปื้อนไว้เป็นเวลานานหรือมีการใช้น้ำร้อนร่วมกับการล้างทำความสะอาด อาจทำให้โทรโปไมโอซิน เกาะติดบนพื้นผิวแผ่นพลาสติกได้มากยิ่งขึ้นในปริมาณเท่าตัว เมื่อเทียบกับการล้างทำความสะอาด ในทันทีหลังจากการปนเปื้อน (p<0.05); Washing is a cleaning method to reduce allergen contamination manufacturers need to find a suitable method to prevent cross-contamination of products across to another. Generally, the cleaning of food processing equipment is usually carried out in collaboration with or followed by sanitization. This research aimed to study the washing plastic surfaces contaminated with white shrimp meat. The result revealed tropomyosin (TM) residue as the major allergen, which was also one of the most proportions in white shrimp, with a molecular weight of approximately 37 kilodalton. Contacted surfaces were tested for washing with chlorinated sodium hypochlorite solution by varying chlorine concentrations, stirring speed, and washing time at room temperature (chlorine concentrations were10 and 50 milligrams/liter, speeds were100 and 200 round/minute, and washing times were 1 and 5 minutes). The result was found that applying the sodium hypochlorite solution with a chlorine concentration of 10 milligrams/liter at a stirring speed of 100 or 200 round/minute was less effective in reducing residual tropomyosin contaminated on plastic surfaces than using 50 milligrams/liter of the chlorinated solution, although the washing time was increased from 1 to 5 minutes (p<0.05). For the result in band intensity of TM and other allergens, it found the main constituent proteins in white shrimp meat were myosin heavy chain (MHC) and actin (Ac), which also showed a trend to fade as a result of increasing chlorine concentration. From this study, washing with sodium hypochlorite solution at a chlorine concentration of 50 milligrams/liter by stirring speed of 200 round/minutes for 5 minutes was the optimum washing condition. It could reduce the amount of tropomyosin contaminated on plastic surfaces and reached to 9.52±0.07 µg/100 cm2 (p<0.05). This corresponds to the amount of shrimp protein that causes allergies with a reference amount of 10 milligrams. Moreover, cleaning efficiency was studied by the selected optimal condition using different periods after contamination for 0 30 and 120 min, then washed and combined by sanitizing with hot water. In the quantitative assays of major allergens and total protein from shrimp adhering to plastic surfaces before and after the cleaning procedures (before washing, after washing and cleaner, and after washing in combination with hot water), it was found that both washing procedures contributed to the reduction of tropomyosin residues on the plastic sheet. However, in the case of leaving for an extended period, the tropomyosin would adhere more to the plastic surface. This resulted in difficulty in cleaning, subsequently, efficiency was reduced as a higher amount of tropomyosin on the surface after washing compared to washing immediately after the contamination (p<0.05). Description: โครงการวิจัยทุนสนับสนุนงานวิจัยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ งบประมาณเงินรายได้ ปีพ.ศ. 2565 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ