<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
  <title>DSpace Collection: Abstract</title>
  <link rel="alternate" href="https://dspace.rmutk.ac.th/jspui/handle/123456789/2416" />
  <subtitle>Abstract</subtitle>
  <id>https://dspace.rmutk.ac.th/jspui/handle/123456789/2416</id>
  <updated>2026-04-14T18:48:22Z</updated>
  <dc:date>2026-04-14T18:48:22Z</dc:date>
  <entry>
    <title>การออกแบบหมวกบักเก็ตจากเศษผ้าเหลือใช้ในร้านเย็บ  ผ้าด้วยด้วยเทคนิคตัดต่อและการปัก แรงบันดาลใจจาก  ถนนย่านเจริญกรุง</title>
    <link rel="alternate" href="https://dspace.rmutk.ac.th/jspui/handle/123456789/4818" />
    <author>
      <name>วรรณ์ลิสา ทองสว่าง</name>
    </author>
    <id>https://dspace.rmutk.ac.th/jspui/handle/123456789/4818</id>
    <updated>2025-09-02T08:32:40Z</updated>
    <published>2567-01-01T00:00:00Z</published>
    <summary type="text">Title: การออกแบบหมวกบักเก็ตจากเศษผ้าเหลือใช้ในร้านเย็บ  ผ้าด้วยด้วยเทคนิคตัดต่อและการปัก แรงบันดาลใจจาก  ถนนย่านเจริญกรุง
Authors: วรรณ์ลิสา ทองสว่าง
Abstract: โครงงานการออกแบบหมวกบักเก็ตจากเศษผ้าเหลือใช้ในร้านเย็บผ้า ด้วยเทคนิคการตัดต่อ &#xD;
และการปัก แรง บันดาลใจจากถนนย่านเจริญกรุง มีวัตถุประสงค์เพื่อการออกแบบหมวกบักเก็ตจาก การนําเศษผ้ามา ติดต่อเป็นหมวกและนํามาปักลวดลายโดยได้รับการปักแรงบันดาลใจมาจากถนน ย่านเจริญกรุงกลุ่มเป้าหมายคือ เพศชายและหญิงอายุ20-40 ปี วัสดุหลักที่ใช้คือ ผ้าฝ้าย เครื่องมือที่ใช้ คือ จักรเย็บผ้าและเครื่องปักผ้าดิจิตอล โดยมีกระบวนการทํางาน ดังนี้ 1.ศึกษาข้อมูลที่เกี่ยวข้อง 2 วิเคราะห์ข้อมูล 3.ทําแบบร่างผลิตภัณฑ์ 4. คัดเลือกและพัฒนาแบบ 5. ปฏิบัติการทําต้นแบบ ผลิตภัณฑ์ 6.ประเมินผลผลิตภัณฑ์ ผลที่ได้รับจากการดําเนินงาน คือ หมวกบักเก็ต ขนาดรอบศรีษะ &#xD;
58 เซนติเมตร ความกว้างหน้าหมวก 9 เซนติเมตร ความกว้างปีกหมวก 7 เซนติเมตร ขนาดปัก ลวดลายหมวกบักเก็ต ขนาดความกว้าง 12 เซนติเมตรและ 25 เซนติเมตร ขนาดความสูง 9 เซนติเมตร จํานวน 6 ใบ ประกอบด้วย 1ลาย สถานที่ท่องเที่ยวเอเชียทีค 2.ลายตลาดน้อย 3.ลายร้าน หม่าล่าจันทน์เจริญ 4.ลายไปรษณีย์กลาง ลวดลายทั้ง 5.ลายตลาดน้อย2 6.ลายสีสันย่านเจริญกรุง ใช้ สีโทนเดียวกัน คือ สีเหลืองทอง (Golden yellow) สีเขียวเข้ม (Dark green) สีแดงเข้ม (Deep red) สีน้ําเงิน (blue) และสีครีมเหลือง (Cream yellow) ผลจากการประเมินความพึงพอใจจากกลุ่ม ตัวอย่าง 4 กลุ่มคือ ผู้เชี่ยวชาญ นักท่องเที่ยว นักเรียนนักศึกษา ประชาชนทั่วไป พบว่าความพึงพอใจ รูปแบบของหมวกจากมากไปน้อยคือรูปแบบที่ 4,5,6,1,3 และ 2 ตามลําดับ</summary>
    <dc:date>2567-01-01T00:00:00Z</dc:date>
  </entry>
  <entry>
    <title>การออกแบบเครื่องแต่งกายและลวดลาย  ด้วยเทคนิคอีโคพริ้นต์</title>
    <link rel="alternate" href="https://dspace.rmutk.ac.th/jspui/handle/123456789/4817" />
    <author>
      <name>คฑามาศ สุวรรณ</name>
    </author>
    <id>https://dspace.rmutk.ac.th/jspui/handle/123456789/4817</id>
    <updated>2025-09-02T08:07:07Z</updated>
    <published>2567-01-01T00:00:00Z</published>
    <summary type="text">Title: การออกแบบเครื่องแต่งกายและลวดลาย  ด้วยเทคนิคอีโคพริ้นต์
Authors: คฑามาศ สุวรรณ
Abstract: โครงงานนี้ศึกษาการออกแบบเครื่องแต่งกายประเภทเสื้อครอปทอปและพิมพ์ลวดลายจากสี &#xD;
ธรรมชาติด้วยเทคนิคEco-printingสําหรับกลุ่มเป้าหมายสตรีอายุ19-25 ปี โดยกระบวนการทํางาน &#xD;
ดังนี้ 1.ศึกษาข้อมูลขั้นตอนการพิมพ์ลวดลายด้วยเทคนิค Eco-printing 2. ทดลองพิมพ์กับผ้าชนิด 3. ให้กลุ่มเป้าหมายทําแบบสอบถามในการคัดเลือกลวดลายผ่าน Google forms 4. ออกแบบและ ผลิตเครื่องแต่งกายแฟชั่นประเภทครอปท็อป (crop top) โดยผลที่ได้จากการดําเนินงานคือ เครื่อง แต่งกายประเภทครอปทอป จํานวน 1 คอลเลคชั่น จํานวน 5 ชุด และผ้าผืน 5 ผืน ขนาดยาว2เมตร กว้าง50นิ้ว โดยมีใบไม้ประกอบด้วย 1. ใบสบู่แดง 2. ใบระหุ่ง 3. ใบยูคาลิปตัส 4. ดอกดาวกระจาย</summary>
    <dc:date>2567-01-01T00:00:00Z</dc:date>
  </entry>
  <entry>
    <title>การศึกษาเครื่องจักรปักอัตโนมัติ Happy Japan รุ่น HCD3E-1501-40 เพื่อต่อยอดงานแฟชั่น</title>
    <link rel="alternate" href="https://dspace.rmutk.ac.th/jspui/handle/123456789/4816" />
    <author>
      <name>ชลิดา โพพะนา</name>
    </author>
    <author>
      <name>พัชรมัย คงปาน</name>
    </author>
    <id>https://dspace.rmutk.ac.th/jspui/handle/123456789/4816</id>
    <updated>2025-09-02T07:09:24Z</updated>
    <published>2567-01-01T00:00:00Z</published>
    <summary type="text">Title: การศึกษาเครื่องจักรปักอัตโนมัติ Happy Japan รุ่น HCD3E-1501-40 เพื่อต่อยอดงานแฟชั่น
Authors: ชลิดา โพพะนา; พัชรมัย คงปาน
Abstract: ปัจจุบันนี้ประเทศไทยได้มีการนําเครื่องจักรปักอัตโนมัติเข้ามาใช้ในการทําปักงาน &#xD;
ศิลปหัตถกรรมในการสร้างลวดลายบนผ้าเพื่อเสริมความสวยงาม สามารถสร้างงานปักได้อย่างรวดเร็ว &#xD;
ช่วยลดระยะเวลาในการทํางาน เป็นการเพิ่มความสวยงาม และเพิ่มมูลค่าให้กับผลิตภัณฑ์ &#xD;
ในการจัดทําโครงงานนี้ คณะผู้จัดทําได้ศึกษาการใช้งานของเครื่องจักรปักอัตโนมัติ Happy Japan รุ่น HCD3E-1501-40 เพื่อต่อยอดงานแฟชั่น รวมทั้งทําการออกแบบลายปักในหัวข้อ “ไม้ดอก ไม้ประดับ” และทําการปักงานที่มีวัสดุแตกต่างกัน 3 ลักษณะ ได้แก่ ปักงานบนวัสดุละลายน้ํา ปักงาน บนถุงพลาสติกและกระดาษสําหรับทําการฉลุงานปัก และปักงานบนวัสดุในคณะอุตสาหกรรมสิ่งทอที่ เป็นเศษเส้นใย เศษเส้นด้ายและเศษผ้า เพื่อเพิ่มผิวสัมผัสของงานปัก รวมทั้งสิ้น 46 ชิ้นงาน และนํา ชิ้นงานทั้งหมดไปประกอบเป็นชุดผลิตภัณฑ์เครื่องแต่งกาย 1 ชุดผลิตภัณฑ์ โดยมีแรงบันดาลใจในการ ออกแบบจากการจัดช่อดอกไม้ จนเกิดเป็นชุดผลิตภัณฑ์เครื่องแต่งกาย ชื่อผลงานว่า “Bussaba &#xD;
arabesque”</summary>
    <dc:date>2567-01-01T00:00:00Z</dc:date>
  </entry>
  <entry>
    <title>การพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์ผักตบชวาผสมผสานผ้า  กรณีศึกษากลุ่มแม่บ้านสตรีไทรน้อย</title>
    <link rel="alternate" href="https://dspace.rmutk.ac.th/jspui/handle/123456789/4815" />
    <author>
      <name>วิชุดา ผิวอ่อน</name>
    </author>
    <id>https://dspace.rmutk.ac.th/jspui/handle/123456789/4815</id>
    <updated>2025-09-02T06:45:57Z</updated>
    <published>2567-01-01T00:00:00Z</published>
    <summary type="text">Title: การพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์ผักตบชวาผสมผสานผ้า  กรณีศึกษากลุ่มแม่บ้านสตรีไทรน้อย
Authors: วิชุดา ผิวอ่อน
Abstract: โครงงานนี้ศึกษากระบวนการผลิตและรูปแบบผลิตภัณฑ์ผักตบชวาผสมผสานผ้า เพื่อนําไป เป็นแนวทางในการออกแบบผลิตภัณฑ์ผักตบชวาในรูปแบบใหม่ ผลจากการศึกษาพบว่า ผลิตภัณฑ์ ผักตบชวามีความหลากหลายทางด้านของรูปแบบ จึงนํามาพัฒนาด้วยการผสมผสานผ้า โดยทําการ ออกแบบผลิตภัณฑ์ 20 แบบ และจากนั้นนําไปให้ทางกลุ่มแม่บ้านสตรีไทรน้อยคัดเลือก โดยเลือกแบ่ง ออกเป็น กระเป๋า 5 แบบ ตะกร้า 5 แบบ รวมทั้งหมด 10 แบบ ด้วยวิธีการสอบถามแบบวัดระดับ ความพึงพอใจ และผลที่ได้นํามาผลิตต้นแบบผลิตภัณฑ์ หลังจากนั้นได้ใช้สารสะท้อนน้ําเป็นตัวเคลือบ ผลิตภัณฑ์ เพื่อสร้างความแตกต่างและทางเลือกใหม่ให้กับกลุ่มผู้บริโภคให้มีรูปแบบที่ใหม่ ให้มีความ &#xD;
สอดคล้องกับความต้องการของตลาดและสังคมในปัจจุบัน และเป็นแนวทางหนึ่งในการสืบสานงาน จักสานจากผักตบชวาให้กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้ง รวมถึงเป็นการสร้างงาน สร้างอาชีพ และ &#xD;
สร้างรายได้เพิ่มให้กับชุมชนได้อีกด้วย; This project studies the production process and product design of water &#xD;
hyacinth mixed with fabric to be used as a guideline for designing new water hyacinth &#xD;
products. The results of the study found that water hyacinth products have a variety &#xD;
of designs, which were developed by combining fabric. The 20product design were &#xD;
created and sent to the Sai-Noi Housewives Group for selection. That was divided into &#xD;
5 types of bags and 5 types of baskets, totaling 10 designs, using a satisfaction survey &#xD;
method. The results were used to produce product prototypes. After that, water- &#xD;
repellent substances were used to coat the products to create differences and new &#xD;
options for consumers, giving new designs that are consistent with the market and &#xD;
social demands. This is a guideline for continuing the weaving work from water &#xD;
hyacinths to become popular again, as well as creating jobs, careers, and increasing &#xD;
income for the community.</summary>
    <dc:date>2567-01-01T00:00:00Z</dc:date>
  </entry>
</feed>

